در ادیان دو نوع نگاه به کارهای روزانه مطرح شده است:
1)برخی از ادیان بین امور مقدس و امور نامقدس تفکیک کرده اند و بر این باورند که مجموعه کارهایی که ما در طی روز انجام می دهیم برخی شان مقدس است و برخی نامقدس مثلا در مسیحیت خوردن، آشامیدن، استراحت و ازدواج از جمله کارهای عادی (نامقدس) به حساب می آید و از لحاظ دینی و مذهبی هیچ گونه ارزشی ندارد اما کارهایی مثل غسل تعمید، حضور در کلیسا، اعتراف از کارهای مقدس محسوب می شود
2)تفاوتی که اسلام با ادیان دیگر دارد در این معنی است که هیچ کاری نیست که بتوان گفت آن مقدس یا نامقدس است بلکه هر کاری وابسته به نیت فاعل آن کار دارد و حتی اموری که دنیایی ترین امور هستند مثل تجارت اگر نیت های خاصی مدنظر فرد باشد این کار هم امری مقدس محسوب می شود و در عین حال اموری که به ظاهر مقدس هستند مثل نماز اگر نیتی مناسب نداشته باشند بی اجر و پاداش است
پ ن:
دارم فکر می کنم با مبنای دوم چقدر قضاوت در مورد افراد سخت میشه و کسی که مبنای دوم را قبول داشته باشه به راحتی به هر کسی مومن یا اهل دنیا نمی گه
طبقه بندی: اخلاقیات،
برچسب ها: مقدس، نا مقدس، نیت، قضاوت،
داغ کن:
نوشته شده در یکشنبه 9 بهمن 1390 توسط وحید فراهانی
اگر سری به تالارهای گفتگوی اینترنتی بزنیم، یک سوال معمولا خیلی مطرح می شود
اینکه معنای زندگی چیست؟و چه ضرورتی دارد که ما در زندگی هدف و معنایی داشته باشیم؟
این بحث یکی از بحث های جدی در روان شناسی دین و فلسفه دین است .
مکتبی در تاریخ روان شناسی و فلسفه غرب مطرح است به نام معنا درمانی (logotherapy)
اندیشمندان این مکتب سخنان جالبی دارند و وضع ما را نسبت به معنا و هدف زندگی تشبیه می کنند به آهن و آهن ربا.
وقتی آهنی که ذراتش خیلی پراکنده است نزدیک آهن ربایی می شود تمام ذرات با آهن ربا به سمت یک نقطه جذب می شوند و از آشفتگی خارج و منظم می شود و به سمت یک نقطه کانون معین کشیده می شود
معنای زندگی دقیقا کار این آهن ربا را می کند اگر انسانی در زندگی هدف نداشته باشد هر تکه ای از وجود ما ساز خود را می زند اما با ورود معنای زندگی همه خواستها و سلوک ما به یک هدف معطوف می شود.
همه مشکلات زندگی ما از آنجا شروع می شود که نوعی نابسمانی روانی در ما وجود دارد
روان شناسان این مکتب می گویند شما باید از خود سوالات عمیقی بپرسید مثلا
- چرا کار می کنید
- شاید جواب بدهید برای تامین مخارج
- بعد از آن می پرسیم چرا می خواهید مخارجتان تامین شود ؟
- شاید بگویید برای لذت بردن از زندگی
- اینجا می پرسیم چرا می خواهی از زندگی لذت ببرید
اگر اینجا جوابی نبود و معنای عمیقی مطرح نبود معلوم است معنایی در زندگی این فرد نیست
به تعبیر ویکتور فرانکل به لحاظ روانی فردی مرده محسوب می شود
طبقه بندی: اخلاقیات،
برچسب ها: روان درمانی، ویکتور فرانکل،
داغ کن:
نوشته شده در سه شنبه 27 دی 1390 توسط وحید فراهانی
یکی از آفات جدی زندگی دینی در میان برخی از متدینین، پیش داوری است
پیش داوری یعنی اینکه ما نسبت به شخصی یا اندیشه ای بدون اینکه آگاهی کامل داشته باشیم، حکم صادر کنیم
و این قضیه معمولا در بین متدینین اتفاق می افتد؛ به راحتی می گوییم خب تکلیف غیر شیعیان و غیر مسلمانان که مشخص است و این باعث می شود که رحمت عام و محبت عام را نسبت به سایر انسان ها از دست بدهیم
محبت عام یعنی محبت به همه انسانها؛ چه همکیش و چه ناهمکیش؛ چه کسانی که در جرگه آیینی ما هستند و چه کسانی که در جرگه آیینی ما نیستند. اما عملاً بخش عمده ای از متدینین این محبت عام، این رحمت عام را آهستهآهسته تنگ و تنگ تر میکنند تا آنجا که تنها به چند نفر اختصاص مییابد.
تعبیر زیبایی که برای رسول گرامی اسلام در قرآن ذکر شده است این است که
پیامبر رحمه للعالمین است یعنی لطف و مهربانی اش برای همه انسان هاست و مخصوص عده خاصی نیست او نسبت به همه انسان ها مهربان است گاندی سخن بسیار زیبایی در همین زمینه دارد او می گوید: «من از گناه نفرت دارم ولی به گناهکار عشق میروزم». این همان نظریه محبت عام است. اما این نظریه در کجای تاریخ، در مقام عمل، به فرجام رسیده است؟ هیچگاه؛ به دلیل آنکه عمده ما متدینین، خود را مالک حقیقت(و نه طالب حقیقت) میدانیم و هرکه خود را مالک حقیقت بداند، نسبت به دیگران پیشداوری دارد و آنها را معاند با حقیقت میداند.
پ.ن : پیش فرض این پست تفکیک پلورالیزم صدق از پلورالیزم نجات است
طبقه بندی: اخلاقیات،
برچسب ها: پیش داوری، رحمه للعامین،
داغ کن:
نوشته شده در جمعه 23 دی 1390 توسط وحید فراهانی
به نظر من با توجه به فقر اخلاق در جامعه ما،نگاه اخلاقی به عاشورا خیلی نیاز است سعی می کنم خیلی مختصر از نگاه اخلاقی، مساله عاشورا را بررسی کنم
معمولا علمای فلسفه اخلاق ارزشهای اخلاقی را دو دسته می کنند
ارزشهای اخلاقی خادم
ارزشهای اخلاقی مخدوم
این کار را در حوزه باورهای هم میتوان انجام داد
ارزشها و باورهای مخدوم
ارزشهای اخلاقی و باورهایی هستند که انسان برای آنهاست یعنی ارزش دارد انسانی جان خود را فدای آن ارزشها کند مثلا عدالت یا آزادی یا اندیشه دینی اینها مجموعه مسائلی هست که ارزش دارد انسان جان خود را برای حفظ و نگهداری انها فدا کند به این دسته از ارزشها باورهای می گوییم ارزشها و باورهای مخدوم
ارزشها و باورهای خادم
اما دسته ای از ارزشها هستند که آنها در خدمت انسان و زندگی هستند و برای این هستند که انسان زندگی بهتری داشته باشد مثلا صداقت و مهربانی این ارزشها ارزشهای بنیاین نیست بلکه برای این است که ما زندگی بهتری داشته باشیم و لذا ارزش ندارد کسی برای دروغ گفتن شخص دیگر جانش را از دست بدهد
من عاشورا را اینطور می فهمم که
امام حسین علیه السلام برای حفظ ارزشهای مخدوم یعنی مجموعه ارزشها و باورهای بنیادین اینطور خود و خانواده اش را به سمت سختی ها و شهادت برد .
از همه مهمتر اینکه بر اساس نگاه امام حسین علیه السلام ، باورهای مخدوم باید برای انسان حقیقتا باور شود و میزان باورمندی ما به ارزشهای مخدوم وابسته به هزینه ای است كه انسان در مقابل آن پرداخت می كند
گاهی اوقات انسانی اساسا در مقابل نفی کرامت انسانها و عدالت، واکنشی ندارد اینجا مشخص است که او اساسا این مسائل را باور ندارد و گاهی واکنش ها سطحی است لذا میزان باورمندی ما نسبت به ارزشهای مخدوم بسته به هزینه ای که در مقابل آن می پردازیم ،دارد و امام حسین یکی از انسان هایی است که در طی تاریخ، سنگین ترین هزینه ها را برای حفظ دین ،آزادی و عدالت متحمل شد
طبقه بندی: اخلاقیات،
برچسب ها: ارزشها، ارزشهای خادم، ارزشهای مخدوم، امام حسین،
داغ کن:
نوشته شده در چهارشنبه 9 آذر 1390 توسط وحید فراهانی
