یکی از مشکلات همیشگی انسانها این بوده که آنچه می فهمیده اند را به حساب حقیقت گذاشته اند.
شاید بتوان گفت بزرگترین جنگ های تاریخ و بزرگترین تنازعات علمی جهان ریشه در همین یک جمله دارد .
برخی ،برخی دیگر را کافر و مرتد اعلام کردند و آن برخی که مرتد اعلام شدند دیگری را متحجر و عقب مانده نامیده اند و در عین حال هر دو هم داعیه دارند که به حقیقت رسیدند .
مشکل از آنجایی شروع می شود که ما بین بود و نمود تفاوت قائل نیستیم و لزوما هر آنچه می فهمیم را حقیقت محض می دانیم .
بود آن چیزی است که در عالم واقع وجود دارد مثل ریسمانی سیاهی که در زمین افتاده اما نمود چیز دیگری است ،چیزی است که ما با همه محدودیت های ذهنی مان  می بینیم و احساس می کنیم مثلا همان ریسمان سیاه را به جهت خطای دید مار ببینیم و ترس موهوم در ما ایجاد شود و لذا ممکن است بین بود و نمود  فرسنگ ها فاصله باشد.
ممکن است بودِ یک شی خارجی یا یک  اندیشه یک چیزی باشد و نمودش (یعنی برداشت ما از آن بود) چیزی کاملا متفاوت باشد  به جهت اینکه خیلی وقت ها ما بر اساس حب و بغض هایمان قضاوت می کنیم .
بگذارید مثالی بزنم خیلی وقت ها شده مثلا بازیگر مورد علاقه ما در فیلمی بازی کرده به محض پخش تیزر تبلیغاتی می گوییم حتما این فیلم را باید ببینم و حتما فیلم جالبی است یا بازیگری که از او بدتان می آید در فیلمی دیگر بازی کرده سریعا می گویید احتمالا فیلم ضعیفی است این قضاوت ماست؛ در حالیکه شاید حقیقت چیز دیگری باشد و شاید هم برعکس باشد.
در تمامی زندگی ما این نوع قضاوت و این پیش فرض ها جاری و ساری است.
در نوع تدین ما، در نوع روابط ما با دیگران، در دیدگاه های سیاسی و اجتماعی و..
همه اینها را گفتم تا بگویم:
ادب عالم تدین و عالم اندیشه اقتضا می کند انسان بندگی کند و به راحتی اندیشه ای، فردی، یا جمعی را به باد ناسزا (به بهانه دین و حقیقت)نگیرد شاید در برداشت ما اشتباهی صورت گرفته باشد .

پ.ن: من سوفسطایی نیستم

طبقه بندی: الهیات، 
برچسب ها: حقیقت، واقعیت، بود، مرتد، متحجر،
داغ کن:

نوشته شده در سه شنبه 29 آذر 1390 توسط وحید فراهانی

نظرات ()

یکی از مهمترین فعالیت ها در مباحث علمی این است که اصل دعوی و اصل منازعه مشخص شود و اینکه دو اندیشه متضاد از کجا از هم جدا می شوند و چه تفاوت هایی با هم دارند ؛در همین رابطه به نظرم آمد تقریری داشته باشم از اصل نزاع بین دینداران و بی دینان اینکه این دو گروه در چه مواردی اختلاف دارند فهم این موارد اختلاف می تواند به مباحثه مفید میان این دو گروه کمک کند .
بر اساس یک تقسیم بندی مجموعه باورها و افعال دینی را می توان به سه دسته تقسیم کرد:
گزاره های خرد پذیر :مجموعه باورها و افعال دینی هستند که عقل هم می تواند آن را اولا درک و بعد تایید کند مثلا جملاتی که در مورد خوبی  صداقت مطرح شده است.
گزاره های خردستیز:گزاره هایی که اساسا با عقل سازگار نیستند وعقل اولا آنها را درک و بعد آنها را رد می کند متکلمان مسلمان معتقدند این چنین گزاره هایی در دین وجود ندارد و هیچ باور یا گرایش دینی خردستیز نیست .
گزاره های خرد گریز:باورها و افعال  دینی که عقل اساسا نمی تواند آن را درک کند چه رسد به اینکه رد یا تایید کند این باروهای دینی از تیررس عقل دور هستند و اصطلاحا فراعقلی هستند
یکی از تفاوت های جدی اهل ایمان و متدینین با منکرین در همین دسته از مسائل است
آنها که دین و دینداری را قبول نمی کنند معتقدند
1)اولا دین سرشار است از گزاره های خرد ستیز  و مواردی مثل قصاص و حقوق زن در دین را به عنوان بخش های خردستیز دین مطرح می کنند.
2)دومین مسئله ای که منکرین مطرح می کنند این است که چیزی تحت عنوان گزاره های خرد گریز وجود ندارد یا عقل می تواند برخی چیزها را درک کند یا نمی تواند و اگر عقل چیزی را نتوانست اثبات کند پس آن چیز نیست یا حداقل ما نسبت به آن لاادری گر هستیم و نه اثبات می کنیم و نه رد در همینجا دینداران می گویند برخی موارد هست که عقل مواردی را درک نمی کند و در عین حال ما به آن باور داریم چرا که به وحی باور داریم و وحی متضمن بیشترین گزاره های خردگریز است

طبقه بندی:
برچسب ها: گزاره، خرد ستیز، خرد گریز، خرد پذیر، متدین،
داغ کن:

نوشته شده در جمعه 25 آذر 1390 توسط وحید فراهانی

نظرات ()

اخیرا در نشریه سیشر(sicher) که از نشریات علمی و معتبر دنیاست مطلبی چاپ شده که خیلی جالب به نظر می رسه:
در یک پژوهش علمی در آمریکا از میان 40 بیمار مبتلا به ایدز، اسامی 20 نفر انتخاب شده و در کاغذهایی نوشته شده است.
این کاغذ ها در اختیار تعدادی از افراد مومن و معتقد به دین که هر هفته در کلیسا حاضر می شدند پخش شده و پژوهشگران از این افراد مومن درخواست کردند در طی چند ماه برای این اسامی 20 نفره دعا کنند .
نکته جالب اینجاست که هیچ کدام از این مومنین و معتقدین که قرار بوده برای این اسامی دعا کنند این 20 نفر را نمی شناختند .
پس از چند ماه بیماری آن 20 نفر به طور چشم گیری بهبود پیدا کرده و برخی شان به طور کامل به وضعیت مطلوب رسیدند.روان شناسان دین اسم این پدیده را «شفا از راه دور» گذاشتند.

***

بسیاری از انسان های غیر مذهبی و ضد مذهبی بر این باورند که دعا تنها یک اثر دارد و آن آرامش موهومی است که فرد پس از دعا به دست می آورد که از قبیل آرامش های کاذب است.

اما با توجه به این پژوهش علمی، می توان قبول کرد که هنوز هم باور به عالم معنا و متافیزیک و اینکه عالم معنا می تواند در عالم مادی موثر باشد ،باوری قابل توجیه است و دعا فقط باعث آرامش نیست بلکه دعا می تواند تاثیرات عجیبی روی زندگی مادی انسان ها بگذارد .

طبقه بندی:
برچسب ها: دعا، شفا از راه دور،
داغ کن:

نوشته شده در دوشنبه 21 آذر 1390 توسط وحید فراهانی

نظرات ()

به نظر بسیاری از کارشناسان، انسا ن امروز و جوان امروزی یک  واقعیت غیر قابل کتمان دارد
واقعیتی به نام  تعبد گریزی و تعقل گرایی است
به این معنای که وقتی به انسان امروز عرضه می شود
الف ب است چون ج می گوید سریعا می پرسد من کاری به سخن ج ندارم شما به من بفرمایید چرا باید الف ب باشد
این حالت را به حالت تعبد گریزی تعبیر کردند و چه بخواهیم و چه نخواهیم این حالت در  امروزی ها نسبت به دیروزی ها بشتر است
شاید صد سال پیش جوانی به راحتی پای سخنرانی و منبر می نشست و دم نمی زد و هر چه می شنوید به گوش جان قبول می کرد اما این روزها جوانانی داریم که پس از سخنرانی تازه سوالاتشان شروع می شود .
اینها همه را گفتم که بگویم :
راه ارتباط گرفتن با انسان امروز این است که او را به امر به باید و نباید تعبدی نکنیم و با او از هست ها و نیست ها سخن کنیم و برایش تحلیل ارائه دهیم
لذا به نظر خیلی از افراد در سیر تبلیغی دین باید از مباحث اعتقادی شروع کرد و ابتدا باید باور کند خدایی هست ،پیامبری را خدا فرستاده و قرآنی مطرح است و بعد از اینها با او درباره توضیح المسائل و احکام سخن کنیم رویکردی که این روزها شدیدا به آن محتاجیم

نظر شما چیه؟

طبقه بندی: الهیات، 
برچسب ها: تعبدگریزی، تعقل گرایی، انسان امروز، انسان سنتی،
داغ کن:

نوشته شده در پنجشنبه 17 آذر 1390 توسط وحید فراهانی

نظرات ()